I. Matruşka Döneminden bahsettiğim yazıyı dün yazmışım sanki. Neredeyse 3 yıl geçmiş üzerinden. Evet şimdi, ikinci matruşka dönemindeyim, yine içimde bir kalp daha atıyor, şükürler olsun. Aynı heyecanı yaşıyorum ama bu kez daha da rahatım, daha az endişeliyim. Gerçi ilkinden çok çok daha zor geçtiğinden, 16. haftaya gelmiş olmama rağmen midemin hala edepsiz davranıyor olmasından, hala kavun, karpuz, çiğ ve dolma biber, limon, taze fasulye, elbette bu dönemin nefret hitlerinden patlıcan ve hatta Türk kahvesi kokusuna bile tahammül edemediğimden, akşamları dur şu ayaklarımı uzatayımın 6. dakikasından sonrasını genelde hatırlamadığımdan ve her gün ne yiyebilirim diye düşünmekten endişelenmeye halim ve de vaktim kalmıyor sanırım. Su bile midesini bulandırır mı insanın. Bulandırıyormuş. Normalde hastalık vb. durumlarda, ağrı sızıdan pek şikayet etmem, zorda kalmadıkça ilaç almam ama -herkeste böyle mi bilmiyorum-bu mide bulantısı beni gerçekten hayattan koparıyor, bitiriyor.
Çağan büyüyüp bağımsızlığını kazandıkça ve biz artık bebekli yaşamdan çocuklu yaşamın rahatlığına transfer olunca bir bebek daha sahibi olmak için beklemenin cesaretimizi -aslında benim cesaretimi- kıracağından korktuk. Zaman zaman düşünüp endişeleniyorum,bir çocuk hiç çocuk, iki çocuk çok mu çocuk gerçekten, iki çocukla yaşam nasıl olacak diye ama sonra geçiyor, içimi rahatlatması ve motive etmesi için özellikle çok çocuklu olanların bloglarını ve ig hesaplarını takip ediyorum:)
Şimdilerin en eğlenceli konusu cinsiyet. Çağan'da ben çok emindim erkek olduğundan, o yüzden hiç yadırgamamıştım. Bu kez çok karışığım, bir yanım kız olsun farklı bir deneyim olsun diyor diğer yanım da sağlıklı olsun öyle ısmarlama iş olmaz diye hemen uyarıyor. Çinli arkadaşların çalışmaları bebeğin kız olduğuna işaret ediyor. Doktor kesin olmamakla birlikte bir tahminde bulundu ama kesin demediğine göre kesin değildir:)
Çevremdekilerin yaklaşımlarını 4 genel grupta toplarsam;
"Kız olsun yaaa erkeklerin turşusunu mu kurcaz"cılar olarak olayı gıda boyutunda ele alanlar,
"Kız olsun cicili bicili giydirelim ama dimi"ciler olarak tekstil sektöründen yürüyenler,
"Erkek olsun Çağan ile iyi anlaşırlar, hemcins kardeş iyidir iyidir"ciler olarak sosyo-psikolojik alt yapıya takılanlar
ve
"Erkek olsun Çağan'ın eşyaları ile büyür ekonomik olur masraf etmezsiniz"ciler olarak iktisadi yaklaşımdan şaşmayanlar
diyebilirim.
Evde ise erkek bebek üzerine isim fikir alışverişleri yapan bağzı arkadaşlar var ve henüz kesinleşmemiş bir durum için isim düşünmenin erken olduğunu belirtmeme karşın sanki içten içe düşünüyormuşum da söylemiyormuşum diye beni ketum olarak nitelendiriyorlar:)
Gece'nin bu yazısında -ki kendisi benim iki çocuklu hayat konusunda cesaret aldığım hamarat anne kişisidir- kız-erkek hamileliğindeki farklara baktığımda pek bir şey çıkmıyor ortaya, karnım ilk hamileliğime göre oldukça hızlı çıktı( kasların gevşekliğinden oluyormuş) ve yine aşağıda ama henüz şeklinin yayvan mı sivri mi olduğuna karar vermek için çok erken, cildim ilkinde çok düzgündü hatta tüm dermatit şikayelerim birden geçmişti şimdi ise yüzüm sanki eskisinden de sivilceli ve saç diplerim, ellerimdeki dermatitler tam gaz devam. Duygu durumum farklı, bu kez daha gergin ve tahammülsüz olduğumu hissediyorum, normalde çok tepki vermeyeceğim şeylere sinirlenebiliyorum, bence bu biraz da midemden kaynaklı bir gerginlik, umarım çabuk geçer. Çağan daha küçükken, burnunun üzerinde bir damar koyu renkti, gri gibi; onu görenler arkası erkek derdi, belki bu cinsiyet konusunda ihtimali kuvvetlendiren bir inanış olarak kabul edilebilir.
Bir süre evin ve Çağan'ın yükü tamamen eşimdeydi, sağ olsun, ben kendimi bile idare edemez haldeyken o her şeyi halletti. Bazen Çağan için üzüldüm, onunla yeterince ilgilenemiyorum diye vicdan yaptım ama elimden elimden gelen buydu. Neyse ki o günler geçti, şu an sadece onu kucağıma alamıyor olmak dokunuyor. Son moda takıntım şu; Çağan'a belim ağrıyor(gerçekten onun yüzünden bel fıtığı oldum) seni kucağıma alamam diyorum da kardeşi olunca senin belin ağrımıyor muydu be kadın demez mi bu çocuk?
Çağan henüz başına geleceklerin farkında değil. Çevresinde kardeş olmadığı için çocuğum, kardeşin olsun mu dendiğinde olsun diyor, neye olsun dediğini bilmeden. Ama içimde onun iyi bir abi olacağı yönünde pamuk hisler taşıyorum, yanılmamayı umarak. Kısmetse 3. yaş gününe gerçek bir abi olarak ve bence alıp alacağı en güzel hediyeye sahip olarak girecek, bilmem sonra bu hediyeden hoşlanmadım aldığınız yere iade edin süresi geçmeden der mi :-P
Ben bu bebek durumundan instagramda bahsettiğim gün çok güzel bir haber aldım. Çok sevdiğim ve bebek sahibi olmayı isteyen, başından bu konuda birtakım zorluklar geçmiş bir arkadaşım da bebek bekliyormuş, hatta aramızda 2 hafta var. O kadar sevindim ki oturup ağladım. Hala aklıma geldikçe gözlerim doluyor. Benim için #gününmutluluksebebi oldu, hatta #haftanınmutluluksebebi , 2balık cım ,burada bunu da yazayım istedim:)
Dilerim isteyen herkes istediği zamanda bebeğine kavuşur. Biz de sağlıkla kavuşuruz.
