Alerji ile Yaşamak

Çocukluğumda alerji bu kadar yaygın değildi, benim de 2.5 yaşımda başlayan alerjen tepkilerime o yüzden 5.5 yaşına kadar bir türlü teşhis konamamıştı. Doktor doktor gezmiştik, acillerde gecelemiştik, bir sürü gereksiz ilaç ve kortizon yüklemişlerdi bana, sonra şükür ki Prof.Dr. Elif Dağlı ile kesişmişti yolumuz, meğer benim ev tozuna ve akarına, kokulara alerjim varmış. İlaçlar, evde ve odamda yapılan düzenlemelerle birden her şey iyiye gitmeye başlamıştı, gece krizlerim azalmıştı... Odamda halı yoktu, sadece beyaz pamuklu kumaştan olmak zorunda olan nevresimlerin haftada bir 90 derecede yıkanırdı. Bu arada odamda sadece benim ve kardeşimin yatağı vardı, hani imkan olsa perde de asmayacaktık, peluş oyuncaklar yasaktı, çiçekleri koklamak yok, çamaşırlarda yumuşatıcı kullanmayı geçtim şaşalı kokulu olanları da yok...

İlk çocuk olmanın, annemin sağlıkçı olmasının, düşük kilo ağırlığı ile doğmamın, biraz kitap bebeği stayla fanus içinde büyütülmemin etkisi var mıydı bu alerjik durumda bilmiyorum ama hijyen hipotezine bakılırsa annem bağışıklık sistemimin ekmeğine biraz yağ sürmüş sayılabilir sanki:)

Elif Dağlı, hastalığı ya ergenlikle atlatabileceğimi ya da onunla yaşamayı öğreneceğimi söylemişti, şanslıyım ki o yıl babamın görevi nedeni ile Şırnak'a taşındık, İstanbul'un kömür kokulu kışlarından kurtuldum ve hastalığı atlattım. Hala etkilendiğim durumlar oluyor (koku/sigara dumanı vb. hassasiyeti, atopik dermatit-kontakt dermatit gibi) ama o kriz anları çok şükür ki geçmişte kaldı. Şimdi hatırladığımda annemin krizin bitmesini çaresizce beklediği anlar geliyor gözümün önüne, çok kötü oluyorum, o yüzden aldığımız nefesin öneminin farkında olmayıp sigara vb. içen insanları hiç anlayamıyorum!

10-16 Mayıs Besin Alerjisi Farkındalık Haftası. (Yazıyı yazmakta geç kalmsam da blogumda dursun, 1-2 kişi okusa faydam olur belki.) Benim durumum besin alerjisine göre farklı olsa da alerji ile yaşamak çok zor, hele ki besin alerjisi ile.  Bir besine alerjiniz varsa o besinin kokusu ya da minicik bir miktarı bile sizi şoka (anaflaksi) sokabilir. O yüzden alerji şakaya gelmez.

Nesrin, Oğuzalp'in süt, yumurta ve ceviz alerjisi ile savaşan, sadece çocuğunun değil kendi beslenmesinde de belli bir diyet takip etmek zorunda olan bir anne.Bu yazısındaki ;

Bu çocuklar hepimizinse ve besin alerjileri artış gösteriyorsa yapılması gereken şeyler belli aslında. 

Herkesin kendi çocuğunda olmasa bile çevresindeki bir çocukta alerji olabileceğini düşünerek hareket etmesi gerekiyor.  Yetişkinler olarak yapabileceğiniz şeyler var.

• Hiçbir çocuğa yiyecek, içecek teklif etmeyin. Özellikle de bu çocuk henüz konuşamıyor, kendini ifade edemiyorsa. 
• Evinize alerjik bir bebek geliyorsa ona göre davranın. Davranamayacaksanız ısrarla davet etmeyin! 
• Alerjik bebek sahibi ailelerle arkadaş kalmak istiyorsanız çocuğun neye alerjisi var öğrenin, ısrarlar aynı yemekleri teklif edin, ay hep unutuyorum demeyin. Çocuğunu kızarmış suratı ile kusarken görmüş hiçbir anne o manzarayı unutmaz. 
• Parklarda bahçelerde çocuğunuzun  tükettiği gıda maddelerini çöpe atın! Çocuklarınıza da bu alışkanlığı kazandırın.  Ben parka gittiğimde çocuğumun gezeceği yerdeki çöpleri topluyorum önce. 
• Yüzeyleri temiz tutmaya, yiyecek maddelerini karıştırmamaya özen gösterin. Örneğin gittiğiniz açık büfe bir restoranda peynir, yoğurt aldığınız bir kaşıkla salata alırsanız, onu da salatanın içinde bırakırsanız peynir yoğurt yiyemeyenler için risk yaratmış oluyorsunuz. 

 Öğretmenler olarak da alerji konusunda bilinçlenmek çok önemli. 

Bu çocuklar büyüyecek ve okula gidecekler. 

Okullardaki tüm personelin, genel ilk yardım eğitimi ile birlikte alerji konusunda  da özel eğitim alması gerekiyor. 

Hatta çocuk doktorlarının da..

Malesef birçok çocuk doktoru alerji semptomlarını tanımakta çok yetersiz kalıyor. 

kısmını burada da paylaşmak istedim. Ben de yıllar önce çölyak hastalığı hakkında araştırırken onların teflon yüzeyli kaplar, tahta kaşıklar bile kullanamadıklarını öğrendiğimde şaşırmıştım. Bulaşma mevzusu gözden kaçmasın, farkında olmadan duyarlı bünyelere zararımız dokunmasın.

Alerji ile yaşamak sanılandan da zor, anneler için hepten zor. Onlar bir yandan çocuklarını korumaya çalışırken diğer yandan fazla korumacı olmakla eleştirilebiliyor.

Siz de bu konudan muzdaripseniz ve desteğe ihtiyacınız varsa Alerji ile Yaşam Platformu'ndan yararlanabilirsiniz.